MagGang.com ใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสบการณ์การใช้งานของคุณ อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
บันทึกบทความไว้อ่านภายหลังเรียบร้อย

เล่ม 1 ภาคแรก : มนุษย์มด ตอนที่ 5 มดกลายพันธุ์

เผยแพร่แล้ว เมื่อวันที่ 7 มกราคม 2563 - 22:32 น.
AA 19


เย่เฉินเหลือบมองซากศพที่วางอยู่บนพื้นอย่างไม่ใส่ใจ มือถือมีดผ่าแตงโม อย่างแรกที่เขาทำคือการเข้าหาสองซากศพที่ดำเป็นตอตะโกเพื่อผ่าพวกมัน ดูเหมือนโชคของเขาจะลดต่ำลง ไม่มีเนื้อก่อกลายพันธุ์ในระหว่างพวกมันแต่ละตัว

เย่เฉินไม่อนุญาตให้ความจริงตรงหน้ามาทำให้เขาหมดหวัง เนื้อกลายพันธุ์นั้นพบได้น้อยในช่วงเริ่มต้น พร้อมกับการปรากฏออกมาเพียงที่อัตราหนึ่งในสิบของซอมบี้เท่านั้นและถึงแม้ว่านั้นจะเป็นการประเมินในแง่ดีก็ตาม ไม่นานหลังจากนั้น เขาก็เข้าหาซอมบี้ที่ยังคงกระตุกอยู่และตัดลำคอของมันอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นจึงจัดการแยกร่างกายของมันออก

เลือดดำไหลออกมาปกคลุมทั่วพื้นพร้อมกับประกายแสงในดวงตาของเขา เย่เฉินค้นพบชิ้นของเนื้อกลายพันธุ์ที่มีขนาดสองนิ้ว เป็นสองเท่าของชิ้นที่เขาเก็บเกี่ยวได้จากซอมบี้เด็กตัวน้อย เขานำเอาถุงพลาสติกออกมาจากเข็มขัดของเขา คลุมมือของเขาไว้ก่อนจะเริ่มเก็บเกี่ยวเนื้อกลายพันธุ์ จากนั้น เขาเก็บมันไว้ในถุงพลาสติก เขายังไม่สามารถกินมันได้ในในทันที มันยังคงปกคลุมไปด้วยเลือดซอมบี้ซึ่งเต็มไปด้วยไวรัสที่เป็นอันตราย

พร้อมกับเนื้อกลายพันธุ์ในถุง เขาเข้าประชิดซอมบี้สาว ด้วยหัวของเธอที่ถูกแยกออกอย่างเห็นได้ชัด ฉีกเสื้อของเธอออกและตัดเข้าสู้ชั้นผิวของเธอ โดยไร้ซึ่งความสนใจต่อยอดภูเขาคู่อันสมบูรณ์ที่อยู่ตรงหน้า ครู่ต่อมา เขายืนขึ้น ไม่มีเนื้อกลายพันธุ์ใดๆที่พบบนร่างซอมบี้สาว

เย่เฉินไร้ซึ่งการพิรี้พิไรใดๆและจากไปในทันที ชัดเจนว่าการระเบิดได้แจ้งเตือนซอมบี้ที่อยู่ชั้นล่างทุกตัวที่เป็นอิสระแล้ว

ไม่นานหลังจากที่เขาจากไป ซอมบี้หลายตัวกระโดดโลดเต้นไปยังบันใดด้านล่าง ร้องคำรามอย่างชั่วร้าย เมื่อค้นพบซากศพซอมบี้ พวกเขาจ้องมองไปรอบ ๆ อย่างกระสับกระส่าย หลังสัมผัสได้ถึงกลิ่นของเลือดอุ่นๆ พวกมันเร่งวิ่งขึ้งไปบนบันใด

เย่เฉินถอยกลับไปยังห้องที่เขาล่าซอมบี้เป็นครั้งแรก ปิดประตูไว้เบื้องหลังของเขา เขาล็อคประตูก่อนที่จะนำเอาเนื้อกลายพันธุ์ออกมาจากในถุง ภายหลังจากทำความสะอาดจนหมดจดเรียบร้อยแล้ว เขากินมันเข้าไป

ในขณะดูดซับเนื้อกลายพันธุ์ เย่เฉินรู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งทางร่างกายของเขาที่ทะยานสูงขึ้น เพิ่มพลังของเขาขึ้นอีกหลายสิบปอนด์ ภูมิคุ้มกันต่อไวรัสของเขาก็ยังเพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน ด้วยความสามารถที่เพิ่มขึ้นของเขา มีดผ่าแตงโมได้กลายเป็นง่ายอย่างมากในการกวะแกว่ง เพิ่มความเร็วในการโจมตี

ทว่ามันไร้ประโยชน์....

ตั๊ก..ตั๊ก..ตั๊ก..!

ประตูกำลังถูกกระหน่ำจากอีกด้าน ทำให้มันสั่นสะเทือนอย่างเห็นได้ชัด

เย่เฉินขมวดคิ้ว เขาจับมีดแตงโมไว้แน่น เข้าหาตาแมว เขาเห็นร่างสามร่างกำลังกระแทกเข้าใส่ประตูอย่างบ้าคลั่ง ด้วยการปรากฏตัวในรูปลักษณ์ที่ชั่วร้ายเช่นนี้ ย่อมเป็นซอมบี้อย่างไม่ต้องสงสัย

เย่เฉินไม่ได้ตื่นตกใจ เขาก้าวถอยกลับมาเล็กน้อยและหายใจลึก เขาเริ่มกำหนดแผนการ ภายในเวลาไม่นาน เขารีบเข้าไปในห้องนั่งเล่นและเคลื่อนย้ายโซฟาทั้งสองที่อยู่ใกล้ๆ โทรทัศน์ ผลักพวกเขาเป็นรูปตัว 'T' ที่ตั้งไว้ด้านหลังประตู หลังจากนั้น เขาเข้าไปในครัวและปรากฏตัวออกมาพร้อมกับมีดทำครัวและกระทะสำหรับทอดสองใบ สุดท้าย เขาแม้กระทั้งนำเอาไม้ถูพื้นที่พบในห้องน้ำมาด้วย

ด้วยการจัดเตรียมของเขา เย่เฉินปลดปล่อยกลไกตัวล็อค ภายใต้การกดทับอันหนักหน่วงโดยซอมบี้ ประตูถูกกระแทกเปิดออก ทว่ามันก็เพียงถูกบังคับให้เปิดออกเป็นรอยแยกแคบๆ ด้วยประตูที่ถูกอัดแน่นไว้ด้วยโซฟา และโซฟาก็หนีบติดกับผนัง

ด้วยช่องแคบๆ ซอมบี้เบียดตัวของมันแทรกเข้ามาอย่างขะมักเขม้นด้วยเขี้ยวอันว่างเปล่าและสะบัดกรงเล็บไปมา ทว่ามันสามารถผ่านเข้ามาได้เพียงหนึ่งกรงเล็บ ไม่อาจบรรลุถึงเย่เฉินผู้ซึ่งยื่นห่างออกไปแค่ไม่กี่นิ้วได้ ด้วยเช่นนี้ทำให้มันกลายเป็นบ้า คำรามอย่างเกรี้ยวกราด กระเสือกกระสน ดวงตาเต็มไปด้วยความป่าเถื่อนและมุ้งร้าย

เย่เฉินยังใจเย็น ขณะที่เขาจับจ้องไปยังกรงเล็บที่ผ่านเข้ามา เขายกมีดผ่าแตงโมขึ้นและฟาดไปยังกรงเล็บอย่างแรง พลันตัดแขนขาดออกอย่างหมดจดเพียงการโจมตีเดียว

หากเป็นก่อนหน้า ด้วยความแข็งแรงของแขนซอมบี้ เย่เฉินอาจสามารถตัดแขนของมันได้มากที่สุดครึ่งเดียว ชัดเจนว่าความแข็งแกร่งของเขาดีขึ้น!

ด้วยหนึ่งในกรงเล็กของมันถูกตัดออก ซอมบี้กระโจนเข้าสู่ความบ้าคลั่งในระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน เป็นเหตุให้มันแทรกตัวเข้ามาด้วยกำลังที่ทวีเพิ่มมากขึ้น โซฟาที่ถูกหนีบอยู่ด้านหลังประตูเริ่มที่จะส่งเสียงลั่นดังเอี๊ยดภายใต้แรงบีบอันเข้มข้น ดูราวกับว่าใกล้จะแตกหักเต็มที

เย่เฉินไม่ต้องการเสียเวลาไปโดยไร้ประโยชน์ เขาเงื้อไม้ถูพื้นขึ้น ด้วยความยาวของมัน เขาสามารถโจมตีซอมบี้จากนอกระยะของมันได้อย่างง่ายดาย ด้วยการจวกแทงที่ทรงพลัง ปรายทางของการยิงตรงไปยังหัวของซอมบี้ อย่างแม่นยำตรงกลางระหว่างดวงตาทั้งสองข้าง เป็นเหตุให้ซอมบี้ส่งเสียงออกมาอย่างไม่พอใจในขณะที่หัวของมันหงายกลับไปด้านหลัง เปิดโอกาสให้ สองซอมบี้ที่อยู่ด้านหลังขับเคี่ยวกันเพื่อหาโอกาสเข้ามาในช่องว่าง ในที่สุด คู่ต่อสู่ของมันที่โดดเด่นกว่า ซอมบี้ตัวหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมาที่ด้านหน้า

เย่เฉินจับจ้องไปอย่างเย็นชา เขาทำกระทำเช่นก่อนหน้านี้อีกครั้ง เขาตัดกรงเล็บของซอมบี้ออกและพลักไม้ถูพื้นตรงไปหน้าของมัน กำหนดเป้าหมายเป็นตาและปาก

แคร๊ก..แคร๊ก..ก..

ทันใดนั้น โซฟาที่ตรึงอยู่ด้านหลังประตูเริ่มที่จะพังทลายภายใต้แรงกดดัน แผ่นไม้ดีดออกและอลูมิเนียมผสมเริ่มบิดโค้งงอเข้าด้านในเหมือนกุ้งสุก ในที่สุดแล้วก็ไร้ซึ่งสิ่งกีดขวาง สามซอมบี้เริ่มหลั่งไหลเข้ามาในห้อง พุ่งเข้าหาเย่เฉิน

เย่เฉินรู้สึกประหลาดใจ เขาไม่คาดว่าโซฟาจะพังทลายลงก่อนที่เขาจะทันได้ฆ่าสามซอมบี้ จากเหตุการณ์นี้ เขาสามารถบอกได้ว่ากำลังรวมของพวกมันน่าสะพรึงกลัวแค่ไหน

ขณะที่ซอมบี้ตัวแรกเข้ามาใกล้ เย่เฉิดกระแทกหัวของมันด้วยกระทะสำหรับทอด ‘ตึงงง..’ กระทะถูกเจาะทะลุ เหมือนผ้าพันคอ กระทะที่เจาะทะลุแล้วแขวนไว้ที่คอของซอมบี้ อยู่เช่นนั้น เย่เฉินก็คว้าด้ามจับและกระชาก ส่งให้ซอมบี้ล่มลงไป

เมื่อซอมบี้ตัวที่สองวิ่งเข้ามาใกล้ เย่เฉินก้าวหลบไปด้านข้าง ในขณะเดียวกันก็เสือกแทงไม้ถูกพื้นไปยังเอวของมัน พร้อมกับรอยแตกร้าว ไม้ถูกพื้นแยกออกเป็นส่วนๆ

เย่เฉินไม่มีแม้เวลาที่จะหายใจก่อนที่ซอมบี้ตัวที่สามจะพุ่งมาจากด้านหลัง ในฉับพลันเขาเคลื่อนตัวไปทางด้านหลังของเขา หมุนขาก่อนที่จะส่งลูกเตะที่ทรงพลังด้วยขาทั้งคู่ออกไป ประทะเข้าที่หน้าอกของซอมบี้ส่งมันบินออกไป เย่เฉินลุกขึ้นในทันที เร่งวิ่งตรงไปยังซอมบี้ที่ติดอยู่กับผ้าพันคอกระทะและกระหน่ำเตะมันอย่าโหดเหี้ยมตรงจุดที่อยู่ระหว่างดวงตา

ด้วยเสียงโหยหวนอันน่าสมเพช ซอมบี้ถูกส่งออกไปสองสามฟุต ก่อนที่เฉินจะติดตามมาและโจมตีอีกรอบ ซอมบี้ตัวที่ถูกกระแทกด้วยไม้ถูพื้นได้ฟื้นตัวขึ้นมาแล้ว ดีดร่างของมันขึ้นมา และตะครุบเข้ามา

เย่เฉินถอยหลังออกไปหนึ่งก้าว หลบการตะครุบของซอมบี้ ในทันทีก่อนที่ซอมบี้จะได้รวบรวมการโจมตีครั้งต่อไปของมัน เย่เฉินจัดเสริฟด้วยการฟันอันทรงพลังเต็มรูปแบบ ราวกับประกายไฟแลบ เขาตัดหัวของซอมบี้ออก ส่งมันห่างออกไป ซอมบี้ไร้หัวดิ้นรนอย่างบ้าคลั่งก่อนที่จะล่มอย่างอ่อนแรงลงบนพื้น

ถึงเวลาสิ้นสุดการฆ่าแล้ว!

ด้วยการจ้องมองอย่างเย็นชา เย่เฉินถลาไปยังซอมบี้บนพื้นที่กำลังสวมกระทะทอดอยู่

ด้วยการกระทืบอย่างโหดร้ายโดยใช้กำลังทั้งหมดของเขา

พรั๊ว-พร๊ากวะ

ด้วยการกระทืบเช่นนี้ เย่เฉินบดกะโหลกของซอมบี้ให้กลายเป็นเศษชิ้นเนื้อ สมองอันซีดขาวราวแป้งเปียกของมันพรั่งพรูออกมาและกระจายลงบนพื้นราวกับเศษแตงโมที่ถูกบด

เกือบจะในเวลาเดียวกัน ซอมบี้ที่เหลืออยู่ตัวสุดท้ายพุ่งมาจากทางด้านหลังเย่เฉิน ในทันใดนั้น เขาไม่มีแม้แต่เวลาที่จะหันกลับ ในชั่วขณะที่ชีวิตของเขาแขวนอยู่บนขอบเหว เย่เฉินได้ยินเสียงคำรามของซอมบี้ขณะที่มันกระโจน เขาไม่ได้หันกลับ แทนที่ เขาพุ่งตรงยังด้านหน้าพร้อมกับซอมบี้ที่ไล่ตามมาด้านหลังของเขา ในชั่วพริบตาเขาก็เข้าใกล้ผนังโดยปราศจากวี่แววของการหลบหลีกใด

ซอมบี้กระโจนเข้ามาอีกครั้ง

ในชั่วขณะต่อมา เย่เฉินไม่ได้ชะลอตัวลงแม้แต่น้อย แทนที เขากลับเร่งฝีเท้าวิ่งเข้าสู่ผนัง ราวกับว่าเขาสามารถเดินบนผนัง เขาพุ่งขึ้นไปสองก้าวก่อนที่จะเตะออกในก้าวสุดท้ายกลายเป็นการตีลังกากลับหลังกลางอากาศ ฟาดฟันมีดผ่าแตงโมในมือของเขาออกไป เสือกแทงเข้าสู่กะโหลกศีรษะของซอมบี้!

เปิดแยกหัวของมัน ซอมบี้สั่นสะท้านก่อนร่วงลงกับพื้น

ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพียงช่วงเวลาสั่น กินเวลาน้อยยิ่งกว่านาที

ก่อนที่เย่เฉินจะได้หายใจ เขาเร่งรีบไปปิดประตู จากนั้นทรุดตัวลงบนโซฟาที่ชำรุด หอบหายใจอย่างหมดสภาพ เพียงช่วงสั่นๆของการพักผ่อน เขาก็สามารถฟื้นคืนความแข็งแกร่งของเขา หลังจากนั้นเขาก็ลุกขึ้นและเดินเข้ามาหาซากศพซอมบี้ทั้งสาม หากเขาไม่ได้มองไปยังกะโหลกที่ถูกแยกเปิดออกของพวกมันแล้ว เขาคงจะเข้าใจผิดไปว่าพวกมันคงจะกระโดดขึ้นมาเพื่อเอาชีวิตในทันทีที่เขาเข้าใกล้

เย่เฉินได้ทำการผ่าศพแต่ละศพ ทว่าพวกมันทั้งหมดกลับไร้ซึ่งเนื้อกลายพันธุ์ ช่วยไม่ได้ที่เขาจะรู้สึกผิดหวังในการลงมือ หลังจากผ่อนคลายไปสักพัก เขาออกเดินทางอีกครั้ง เคลื่อนไปทางพื้นที่ด้านล่าง

ขณะที่กำลังเดินลงบันได ซากศพทั้งสี่ที่ถูกจัดการไปก่อนหน้ายังคงเกลื่อนกลาดอยู่รอบๆ เลือดดำสาดเปื้อนไปทั่วทั้งพื้น

เย่เฉินก้าวไปบนพื้นที่ที่ไม่มีร่องรอยของเลือดดำในขณะเดียวกันก็เคลื่อนศพไปไว้ด้านข้าง การทำความสะอาดเส้นทางนั้น เพื่อที่ว่าหากเขาไปต่อและจบลงด้วยการถูกไล่ล่าอีกครั้ง เขาจะไม่ถูกขัดขวางโดยซากศพเหล่านี้เมื่อเขาทำการหลบหนี

หลังจากเสร็จสิ้น เย่เฉินก้าวลงบันใดต่อและมาถึงยังพื้นที่ชั้นล่าง ชั้นนี้กว้างขวางขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ประกอบด้วยห้องพักมากมายยิ่งกว่า มีห้องเพรสสิเด้นท์ทอลสวีท ห้องรับแขก ห้องเดี่ยว และห้องอื่นๆอีกมากมายหลากหลาย ห้องพักสำหรับแขกคนเดียวประกอบด้วยสามสิบสี่ห้องต่อชั้น!

เดินบนทางเดินของชั้น เย่เฉินไม่ได้ยินสิ่งใดเลยนอกความเงียบงันไร้ชีวิต บางห้องเปิดแง้มอยู่ บ้างมีคราบเลือดปกคลุมอยู่ที่ประตู ในขณะที่เขาเข้าใกล้กึ่งกลางทางเดิน เขาได้บังเอิญพบกองกะโหลกที่บุบบู้บี้ท่ามกลางรอยเลือดขนาดใหญ่ เขาคาดว่ามันเป็นสารเลวบางคนที่ถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ โดยพวกซอมบี้

เย่เฉินกำมีดผ่าแตงโมแน่น พยายามอย่างเต็มที่เพื่อกักเก็บความวิตกกังวลของเข้าให้อยู่ภายใต้การควบคลุม หากฝ่ามือของเขาเริ่มมีเหงื่อ มันจะทำให้การยึดจับของเขาแย่ลง หากนี้ยังเป็นชีวิตก่อนของเขา เขาจะไม่แม้แต่สนใจมองไปยังซอมบี้เหล่านี้ พวกมันถูกพิจารณาอย่างง่ายดายว่าอ่อนแอเกินไป เขาสามารถจบทั่วทั้งฝูงด้วยการตบครั้งเดียวได้อย่างง่ายดาย เทียบกันแล้ว ปัจจุบันเขายังอ่อนแอเหลือเกิน เพียงการเผชิญหน้ากับซอมบี้สามตัวก็ถือเป็นประสบการณ์ของชีวิตและความตายแล้ว

หลังจากทั้งหมดนั้น กำลังของเขาในปัจจุบันมีเพียงครึ่งหนึ่งของซอมบี้เท่านั้น

ในทางเดินที่ทอดยาวนี้มีด้วยกันสิบห้องทั้งสองฝั่ง ในจำนวนนั้น มีประตูสามบานที่แง้มออก บางทีความวุ่นวายเล็กน้อยอาจจะเตือนให้ซอมบี้พุ่งออกมาจากพวกมัน

เยเฉินได้เดินตรงไปยังห้องแรกที่เปิดแง้มอยู่อย่างระมัดระวัง สามลมเย็นที่พัดโชยอาจจะรู้สึกได้ว่าพัดออกมาจากด้านหลังมัน ใครก็ตามที่รู้สึกได้ถึงมันอาจรู้สึกว่าหนังศีรษะชาและมีห่านกระแทกไปตามผิวหนัง

มือถือมีดผ่าแตงโม เย่เฉินพลักช้าๆเปิดประตูออกเล็กน้อย มองเข้าไปในห้องจากด้านข้าง เขาสังเกตเห็นว่าสภาพภายในห้องยังเป็นเช่นเดิม ไม่รกรุงรังแม้แต่น้อย

เย่เฉินหายใจออกอย่างโล่งอก เขาเข้าประชิดประตูและจ้องไปยังอีกด้าน กวาดตาไปทั่วทั้งห้องอย่างละเอียด ทันใดนั้น เขาเห็นบางสิ่งที่เป็นจุดแต้มสีดำนั้นทำให้เขาสันไหว ในห้องนั่งเล่นบนพื้นที่ว่างเปล่าเป็นสิ่งมีชีวิตสีดำที่แปลกประหลาดบางอย่าง มันมีขนาดเท่ากำปั้น สีดำสนิท มีหนวดติดอยู่บนหน้าผากของมันและปกคลุมด้วยเปลือกแข็งสีดำที่เปล่งประกาย

มดกลายพันธุ์!

เย่เฉินจดจำได้ในทันทีถึงตัวตนของสิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดนี้ หัวใจของเขาเติมเต็มไปด้วยความอัศจรรย์ใจ และ ปิติยินดี

ความคิดเห็นต่อบทความ

  • ความเห็นบน MagGang(0)

  • ความเห็นบน Facebook()

default avatar
  • sticker1
  • sticker2
  • sticker3
  • sticker4
  • sticker5
  • sticker6
  • sticker7
  • sticker8
  • sticker9
  • sticker10
  • sticker11
  • sticker12
  • sticker13
  • sticker14
  • sticker15
  • sticker16
  • sticker17
  • sticker18
  • sticker19
  • sticker20
ความเห็นล่าสุด
  •  
คัดลอก URL แล้ว

เล่ม 1 ภาคแรก : มนุษย์มด ตอนที่ 5 มดกลายพันธุ์