MagGang.com ใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสบการณ์การใช้งานของคุณ อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
บันทึกบทความไว้อ่านภายหลังเรียบร้อย

เล่ม 1 ภาคแรก มนุษย์มด ตอนที่ 10 : 3นักเดินทาง

เผยแพร่แล้ว เมื่อวันที่ 30 เมษายน 2563 - 10:08 น.
AA 24


แกร๊กก..!

เย่เฉินคว้าใบหน้าของซอมบี้และกระแทกศีรษะของมันเข้ากับผนังอย่างโหดร้าย ทำให้มันหยุดดิ้นรนในทันที หลังจากนั้น มันก็ยับยู่ยี่อย่างไร้ชีวิตอยู่บนพื้น

ด้วยการเคลื่อนไหวอย่างชำนิชำนาญ เย่เฉินตัดเปิดซากร่างซอมบี้ด้วยมีดผ่าแตงโม ผลจากการค้นหาสั้น ๆ เขาพบชิ้นเนื้อกลายพันธุ์ชิ้นหนึ่งและหย่อนมันลงในถุงพลาสติกอย่างระมัดระวัง

ด้วยการกวาดตามองผ่านๆอย่างรวดเร็ว เย่เฉินเห็นว่าท้องฟ้าเริ่มจะมืดลงแล้วผ่านทางหน้าต่าง ก่อนที่จะหันกลับมาพูดว่า “พวกเรากลับกันเถอะ”

เย่จูพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง

ทั้งสองก้าวออกไปจากห้องด้วยกัน หลังเดินผ่านทางเดินอันทอดยาว พวกเขาหยุดอยู่ที่หน้าลิฟต์และกดปุ่มขึ้น

ติ๊ง!

เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก ทั้งสองก้าวเข้าไป

……

หลังกลับถึงห้อง ทั้งสองทำเหมือนเช่นปกติที่เคยๆทำ เย่เฉินจะอาบน้ำและทำให้ตัวเองสดชื่นอยู่ในห้องน้ำ ส่วนเย่จูจะอยู่ในครัว ทำความสะอาดเนื้อกลายพันธุ์ที่เก็บเกี่ยวมาได้ มันยังไม่ถึงเวลา 19.00 ในตอนกลางคืน จวบจนกระทั้งพวกเขาได้ทำการเตรียมพร้อมทั้งหมด

นอกห้อง มีเพียงความมืดทีปกคลุม

เย่เฉินเฝ้าดูอย่างพึงพอใจในขณะที่น้องสาวตัวน้อยของเขาวางถ้วยชามแต่ละใบที่เธอจัดเตรียมไว้แล้วลงบนโต๊ะ ท้ายที่สุดแล้วเธอเป็นเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ของครอบครัวเขาและการคงอยู่ของเธอได้ทำให้เขารู้สึกอบอุ่นอย่างยากที่จะอธิบาย ความอบอุ่นเช่นนี้เป็นสิ่งซึ่งเขายินดีเดิมพันด้วยชีวิตของเขาเพื่อที่จะปกป้องมันไว้!

“การเก็บเกี่ยวของวันนี้ไม่เลวเลย” เย่จูพูดขณะที่วางจานที่หลากหลายลงบนโต๊ะ ในจำนวนจานเหล่านั้นเต็มไปด้วยชิ้นเนื้อกลายพันธุ์ที่หันบางๆ ชิ้นที่มีขนาดใหญ่สุดมีขนาดเท่ากำปั้นมีอยู่สามชิ้น

ตาของเย่เฉินพราวประกายด้วยความกระตือรือร้นขณะที่เขาเล่า

“วันนี้ พวกเราได้เคลียร์ทั้งชั้น 13 และ 12 ด้วยจำนวนของซอมบี้ที่ถูกสังหารทั้งสองชั้นด้วยกันนั้น รวมทั้งหมด 250 ตัว ด้วยอัตราปกติควรจะเก็บเกี่ยวเนื้อกลายพันธุ์ได้ 25 ชิ้น อย่างไรก็ดี น้องกลับพบมากกว่า 70 ชิ้น ในหมู่พวกมันมีแม้กระทั้งชิ้นที่มีขนาดเท่ากำปั้น”

เนื้อกลายพันธุ์ที่พบได้จากภายในร่างของซอมบี้คิดเป็น99%ต่อครั้งมีเพียงขนาดเท่าปลายนิ้วเท่านั้น มันยากอย่างไม่น่าเชื่อที่จะเจอซอมบี้ที่มีเนื้อกลายพันธุ์ขนาดเท่ากำปั้น พูดตามปกติแล้ว ซอมบี้เช่นนี้คงจะผ่านการกลายพันธุ์มาแล้วหลายครั้งและได้ปลุกสัญชาตญาณเยี่ยงสัตว์ป่าของมัน กลายเป็นทรราชท่ามกลางเหล่าซอมบี้!

ทั้งสองเริ่มกินด้วยกัน

ซึ่งส่วนใหญ่จะจบลงที่ท้องของเย่เฉิน เมื่อเวลาผ่านไป ทั้งสองก็ได้ย่อยพลังงานที่เก็บสะสมอยู่ภายในเนื้อกลายพันธุ์ บำรุงและปรับปรุงร่างกายของพวกเขา นี้พิสูจน์ได้โดยการที่เหงื่อสีดำถูกทิ้งไว้เบื้องหลังผิวหนังของพวกเขา

“ความแข็งแกร่งของชายกำยำ20คน” เย่เฉินได้ทำการยืนยันในขณะที่เขารวบผ่ามือกำเป็นหมัด นัยน์ตาแพรวพราวด้วยความพึงพอใจ

ผลตอบแทนหลังจากสิบวันของการล่าได้ปรับปรุงความแข็งแกร่งของเย่เฉินจากชายกำยำ 4 คน ไปถึงระดับอันน่ากลัวของชายกำยำ 20 คน เพียงสามารถจิตนาการผลกระทบอันไร้แก่นสารของการควบคุมความแข็งแกร่งโดยรวมของชายกำยำ 20 คนให้กลายเป็นหมัดอันดุดัน!

พร้อมๆกับความแข็งแกร่งของเขาที่เพิ่มพูนขึ้น ตลอดทั่วทั้งร่างกายของเขาเองก็มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากมาย ปลายเล็บของเย่เฉินนั้น ตอนนี้เฉียบคมและแข็งแรงมากซึ่งพวกมันเปรียบได้กับคมมีด พวกมันแม้กระทั้งร้ายกาจยิ่งกว่าเล็บของซอมบี้ เล็บของเขาน่าหวาดหวั่นเป็นอย่างมาก ซึ่งเขาสามารถฉีดเปิดประตูที่แข็งแรงในโรงแรมอย่างง่ายดายด้วยพวกมัน! นอกจากนี้ ผิวชั้นนอกของเขากลับกลายเป็นยืดหยุ่นมากขึ้นเมื่อถูกโจมตีด้วยกรงเล็บจากซอมบี้ เขาสามารถทนทานได้เป็นครั้งคราว มีเพียงรอยขูดที่ผิวชั้นนอกเท่านั้น หากเป็นผู้คนทั่วไปอาจจะต้องประสบกับการที่กระดูกแตกหักจากการโจมตีดังกล่าว

แน่นอน พร้อมๆกับความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา ได้กลายเป็นระบบส่งเสริมภูมิคุ้มกันอย่างมีนัยสำคัญ พร้อมด้วยเซลล์ในร่างกายที่เต็มไปด้วยพลัง กลายเป็นการป้องกันต่อการติดเชื้อไวรัสที่ดีกว่าคนธรรมดาไปไกล แม้แต่บาดแผลที่ถูกทำร้ายโดยซอมบี้ก็อาจจะไม่มีการติดเชื้อ

ตามการประมาณการของเย่เฉิน ค่าสถานะในปัจจุบันของเขาคือ :

ความแข็งแกร่ง : 1,000 กิโลกรัม!

ความเร็ว : 100m / 5s!

เวลาการตอบสนอง : 0.01s!

เวลาการตอบสนองของคนปกติอยู่ที่ราวๆ 0.3 วินาที ตัวอย่างเช่น : เมื่อสัมผัสเข้ากับก้อนน้ำแข็ง มันจะใช้เวลา 0.3 วินาทีสำหรับคนที่จะรู้สึกถึงอุณหภูมิเย็นของมัน ผู้รักษาประตูที่ได้รับการฝึกฝนอย่างมืออาชีพอย่างไรก็ตามจะใช้เวลาในการตอบสนอง 0.1 วินาที

ด้วยเวลาการตอบสนองที่สูงพอ บางคนอาจแม้กระทั้งเดินทอดน่องข้ามผ่านสนามรบอันอลหม่านที่เต็มไปด้วยห่ากระสุนปืนและไม่ได้รับอันตรายใดๆ ทั้งหมดทั้งมวลนั้นในระหว่างที่กำลังสังเกตวิถีของลูกกระสุนจะราวกับว่าพวกมันกำลังเคลื่อนไหวอย่างอืดอาด.....

แน่นอนว่า เวลาในการตอบสนองในปัจจุบันของเย่เฉินยังไม่สูงพอที่จะหลบกระสุนได้..

นอกเหนือจากความแข็งแกร่งที่โดดเด่นของเย่เฉินแล้ว เย่จูเองก็มีการเติบโตที่สำคัญในช่วงสิบวันที่ผ่านมา ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเธอเทียบเท่ากับชาย 5 คน หากเธอเป็นผู้เชียวชาญเทคนิคบางอย่างที่เหมาะสม การฆ่าซอมบี้อาจเป็นสิ่งที่แน่นอนสำหรับเธอ

อย่างไรก็ตาม เย่เฉินยังไม่มั่นใจพอที่จะปล่อยให้น้องสาวของเขาล่าซอมบี้คนเดียว ความสามารถในการต่อสู้ของเธอยังห่างไกล ยังขาดแคลนมากเกินไป เธอมักจะตื่นตกใจอย่างเกินเหตุเมื่อซอมบี้เข้ามาใกล้ แม้แต่เมื่อเธอรวบรวมความกล้าหาญเพื่อที่จะโจมตีไปยังซอมบี้ เธอก็มักได้รับบาดแผลโดยกรงเล็บของมันในขณะที่เธอลงมือสังหาร นี่เทียบเท่ากับการฆ่าศัตรูนับพัน ในขณะที่ทำร้ายตัวเองแปดร้อยครั้ง เป็นวิธีที่ไม่มีประสิทธิภาพอย่างแท้จริงในการต่อสู้

โชคดีที่ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเธอเอื้ออำนวย ตราบใดที่ซอมบี้ไม่ได้กัดเข้าสู่เส้นเลือดด้วยปากติดเชื้อของมัน เธอก็จะปลอดภัย

“กินต่อเถอะ”

“หลังจากกินเสร็จรีบพักผ่อน เราจะออกล่าต่อในวันพรุ่งนี้!”

……

วันต่อมา ทั้งสองมุ่งหน้าไปยังชั้น 11 หลังจากรวบรวมเครื่องมือต่อสู้ของพวกเขา

ครู่หนึ่งหลังจากที่ทั้งสองก้าวออกมาจากลิฟต์ พวกเขาได้ยินเสียงแผดคำรามจากระยะไกล ด้วยแสงที่สะท้อนอยู่เบื้องหลังของมัน รูปร่างพร้อมด้วยรูปลักษณ์อันกร่ำกรุ่นพุ่งมาอย่างรวดเร็ว เย่เฉินตื่นตกใจ อย่างไรก็ตามเขาสามารถระบุได้ในทันทีว่ามันเป็นซอมบี้ผ่านทางกลิ่นสาบจากร่างกายของมัน เมื่อสิ่งมีชีวิตเข้ามาใกล้ มันเปิดเผยใบหน้าที่เลอะไปด้วยเลือดของมัน สิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือการฉีกแยกมนุษย์สองสามคนอย่างง่ายดายด้วยอุ้งเล็บของมันให้เป็นก้อนเนื้อสับสะเอียดซึ่งส่งกลิ่นเหม็นอย่างมาก

“ตาย!” เย่เฉินจับจ้องอย่างด้านชาขณะที่เขาเตะออกไป ปลดปล่อยพลังอำนาจอันมหาศาล ก่อนที่ซอมบี้จะบรรลุถึงตัวเขา มันได้ถูกส่งกระเด็นออกไปหลายเมตร กระแทกเข้ากับผนังอย่างแรง แม้ว่าร่างกายส่วนล่างของมันได้ถูกทำลายอย่างสมบูรณ์แล้ว ทำให้มันทรุดลงไปกับพื้น ทว่าซอมบี้ก็ยังไม่สูญเสียความเหี้ยมโหดที่มีก่อนหน้านี้ของมัน แทนที่มันคลานกลับมาด้วยความความดุร้ายที่มากยิ่งขึ้น ด้วยการคำรามอย่างไม่หยุดหย่อนและกรงเล็บที่สะบัดเหวี่ยงอย่างคึกคะนอง ซอมบี้ผลักดันตัวมันเองราวกับว่ามันถูกครอบงำโดยความกระหายที่ยากจะอธิบาย

ด้วยความรำคาญหน่อยๆ เย่เฉินขมวดคิ้ว เดินเข้าไปใกล้และกระทืบลงบนศีรษะของซอมบี้ ทำให้ศีรษะของมันสาดกระจัดกระจายออกไปคล้ายแป้งปียก ซอมบี้ไม่ต้องดิ้นรนกระเสือกกระสนอีกต่อไปมันถูกบดขยี้อย่างไร้ชีวิตอยู่บนพื้น

“จัดการผ่ามัน” เย่เฉินสั่งอย่างลวกๆขณะเดียวกันเขาก็หันไปตรวจสอบสภาพแวดล้อมรอบตัว ชั้นนี้ดูมืดสลัวเมื่อเทียบกับชั้นอื่นๆ ห้องพักส่วนใหญ่ดูเหมือนประตูของพวกมันจะแตกพังลงเช่นกัน ขณะที่เขาจับจ้องไปยังทางเดิน เขาสังเกตเห็นกระดูกกระจายเกลื่อนไปทั่วทุกที่ ถึงกระนั้นกลับไม่มีซอมบี้แม้แต่ตัวเดียวให้เห็น บางทีพวกเขาอาจซ่อนตัวอยู่ในห้องใดห้องหนึ่ง

หลังจากเย่จูเสร็จสิ้นการตรวจค้นซากศพแล้ว ทั้งสองเข้าหาประตูบานแรกด้วยกัน ประตูถูกเปิดไว้อยู่ครึ่งหนึ่งพร้อมกับคราบเลือดไหลผ่านพื้นผิวของมัน บนพื้นเส้นผมสีดำเป็นเกลียวยาวโปรยกระจายเกลื่อนอยู่รอบๆบ่งชี้ว่าเคยมีการต่อสู้มาก่อน

เย่เฉินไม่สนใจ ขณะเดียวกันเขาเตะประตูเปิดออกอย่างกไม่ใส่ใจ ภายในห้องนั้นยุ่งเหยิงไปหมด แต่ก็ยังไม่มีซอมบี้ให้เห็น โดยไร้ซึ่งคำพูดใด เย่เฉินมุ่งตรงไปยังห้องถัดไป ด้วยวิธีที่การที่เป็นระบบ เขาจะเตะเปิดทุกๆประตูและสังหารซอมบี้ตัวใดก็ตามที่เขาเจอ...

จนกระทั้ง......

ในระหว่างที่ยืนอยู่ใกล้ๆห้อง 28 เย่เฉินเริ่มได้ยินกลุ่มของเสียงฝีเท้าที่บงบอกถึงอารมณ์รุนแรงของผู้คนในการวิ่งอย่างเต็มกำลัง ดังก้องอยู่ในระยะไกล ด้วยการได้ยินที่ยอดเยี่ยมของเขา เย่เฉินสามารถบอกได้ว่ามีฝีเท้ามากกว่า 7หรือ8 คู่มุ่งเข้ามาใกล้ จากทางใกล้ๆหัวมุมทางขวา

“เกิดอะไรขึ้น?” เย่จูไถ่ถามในขณะที่ดวงตาของเธอเบิกกว้างอย่างระมัดระวัง

เย่เฉินส่ายหัวของเขาเบาๆเป็นการตอบกลับ ทันใดนั้น ร่างหนึ่งพุ่งออกมาจากใกล้ๆหัวมุม มันเป็นชายหนุ่มที่ดูดีพอสมควร สูงราวๆ1.7-1.8 เมตร ด้วยศีรษะที่เต็มไปด้วยผมดำ ชายหนุ่มอยู่ในชุดกางเกงยีนส์สีดำที่รุ่ยร่ายเหงื่อออกไหลพราก ปากอ้าหอบหายใจ

“ช่วยด้วย...” ดวงตาของชายหนุ่มสดใสขึ้นในขณะที่เขาพบเห็นเย่เฉินและน้องสาวของเขา “ขอบคุณพระพุทธสำหรับความการุณย์ของท่าน” เขาคิดอยู่ภายในใจ เขาร้องขอความช่วยเหลือในขณะที่พุ่งเข้ามาใกล้อย่างตาลีตาเหลือกและผ่านทั้งสองไปอย่างฉับพลัน... ระเห็จจากไประยะไกล

“พี่ชาย ฉันทิ้งซอมบี้เหล่านี้ให้คุณ” ก่อนที่เขาจะหลบหนีไป ชายหนุ่มมองไปยังเย่เฉินอย่างหน้าด้านในลักษณะให้กำลังใจ ดูเหมือนเขาอยากจะพูดเป็นนัยว่า “คุณดูมีความสามารถพอ!”

เย่เฉินแปลกใจตงิดๆ อย่างไรก็ตามซอมบี้ได้วิ่งเข้ามาจากหัวมุมที่อยู่ใกล้ๆแล้ว เขาไม่มีเวลาที่จะสาปแช่งชายหนุ่มผมดำ ยกขวานนักดับเพลิงขึ้น เย่เฉินตรงไปเข่นฆ่าฝูงซอมบี้ซึ่งยกโขยงกันเข้ามา

ปกติแล้วภายในทางเดินบันใดของโรงแรมจะมีตู้ดับเพลิงอยู่ ท่ามกลางอุปกรณ์ดับเพลิงเบ็ดเตล็ดภายในตู้ดับเพลิงเหล่านั้น เป็นขวานของนักดับเพลิง แม้มีดผ่าแตงโมจะมีคุณประโยชน์สำหรับเย่เฉินมาอย่างยาวนาน ทว่าเขาต้องการบางสิ่งที่อันตรายยิ่งกว่า ขวานของนักดับเพลิงนั้นสมบูรณ์แบบ!

ปัง!

ขวานนักดับเพลิงที่หนักมากกว่า 10 ปอนด์ แต่เมื่ออยู่ในมือของเย่เฉิน เขาสามารถเหวี่ยงมันได้อย่างง่ายดายราวกับว่ามันไม่ใช้สิ่งใดที่มากไปกว่าพู่กัน ด้วยการเคลื่อนไหวที่ไหลลื่น เย่เฉินโจมตีในขณะเดียวกันก็รักษาการป้องกันที่แม้หยุดน้ำไม่อาจซึมผ่านไปได้ ทุกๆครั้งที่ตวัดเขาจะคว้าเอาชิ้นส่วนขนาดใหญ่ชิ้นใดๆก็ตามออกไปจากซอมบี้

เมื่อสัมผัสถูก

ภายในเวลาไม่กี่ลมหายใจ เหล่าซอมบี้ทั้งแปดตัวล้วนถูกสังหาร

เย่เฉินยืนอยู่ท่ามกลางกองซากศพซอมบี้ที่ฉีกขาดพร้อมกับกำขวานนักดับเพลิงของเขาเขาไว้อย่างแน่นหนา เสื้อผ้าหนาๆของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด นั้นทำให้เขาดูราวกับปีศาจนักฆ่า

ชายหนุ่มผมดำที่ซึ่งวิ่งผ่านเย่เฉินและน้องสาวของเขาไปกลายเป็นกังวลมากขึ้นเกี่ยวกับคนแปลกหน้าทั้งสองที่เขาได้ผ่านมา เขาไม่ได้วิ่งไปไกลมากในขณะเดียวกันเขาก็เป็นกังวลว่าทั้งสองจะสามารถยันเหล่าซอมบี้ได้หรือไม่ เมื่อค้นพบห้องว่าง เขาหันกลับมาและตระโกนให้ทั้งสองมาซ่อนตัวกับเขา อย่างไรก็ตาม ขณะที่เขาหันกลับไปมองในทันใดนั้นเขาได้มองไปยังภาพของเย่เฉินที่กำลังเข่าฆ่าสังหารเหล่าซอมบี้

พร้อมกับเสียง “บึม” ในหัวของเขา เขารู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่า เสียงตระโกนของเขาผ่านออกมาได้เพียงครึ่งทาง เขาเงียบไปเมื่อค้นพบว่าคำพูดติดอยู่ภายในลำคอของเขา ตัวแข็งจนแทบจะกลายเป็นหิน รู้สึกสับสนเนื่องจากความคิดที่มีอยู่ก่อนหน้าของเขาได้ปลิวหายไปทั้งหมด

ตะลึง

เขี้ยวเล็บอันแหลมคมและเหล่าซอมบี้ที่ดุร้ายเหมือนปีศาจทั้งหมดได้ร่วงหล่นลงในทันทีเมื่อเผชิญหน้ากับชายแปลกหน้าคนนี้ ด้วยจังหวะอันเฟื่องฟู เขาห้ำหั่นเหล่าซอมบี้ลงราวกับเคียวผ่านฟางข้าว.....

ชายคนนี้ยังเป็นมนุษย์อยู่เหรอ?

ชายหนุ่มขยี้ตาอย่างแรงเพื่อทำให้แน่ใจเขาไม่ได้พลาดสิ่งใด มันคือเรื่องจริง! ซอมบี้แปดตัวที่ไล่ตามเขาทั้งหมดล้วนถูกสั่งหาร ลดลงสู่สถานะที่น่าสังเวชอย่างน่าหวาดเสียวยิ่ง บางตัวถูกเฉือนเป็นชิ้นๆ ขณะที่ตัวอื่นๆถูกผ่ากลางหรือถูกแยกครึ่งออกเป็นสองส่วน

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่สะดุดตาที่สุดนั้นดูเหมือนว่าจะมีการวางตัวที่ดีและเด็กหญิงที่ดูอ่อนโยนกำลังยืนอยู่ด้านหลังชายแปลกหน้าก้าวออกมาพร้อมกับมีดผ่าแตงโมที่แปล่งประกายอยู่ในมือ ใช้มันเพื่อผ่าศพ...

หนังหัวของชายหนุ่มเริ่มด้านชา ขนลุกซู่ไปตลอดทั่วทั้งร่างกายขณะเดียวกันเขาก็รู้สึกอวัยวะภายในปั่นป่วนด้วยความไม่สบาย คว้าไปยังประตูอย่างหมดท่า และเริ่มที่จะระเบิดอาเจียนออกมา

“หืม?” ได้ยินเสียงอาเจียน เย่เฉินเหลือบมองไปยังชายหนุ่มที่กำลังอาเจียนอยู่ข้างประตู พร้อมกับขมวดคิ้ว เขาไม่ได้สนใจชายหนุ่ม และหันไปพูดกับน้องสาวของเขา

“พวกเราควรรีบเร่ง มันจะดีที่สุดหากจากไปอย่างรวดเร็ว”

เย่จูไม่สงสัยการตัดสินใจของเขาและเริ่มเร่งฝีเท้าของเธอในการเก็บเกี่ยวซากศพ

ครู่ต่อมา เธอก็ได้เสร็จสิ้นการตรวจค้นซากศพทั้งแปด เช็ดเหงื่อออกไปจากหน้าผากของเธอ เย่จูเก็บเนื้อกลายพันธ์ที่เก็บเกี่ยวมาไว้ในถุงพลาสติกอย่างระมัดระวัง หลังจากนั้นเธอก็ลุกขึ้นยืนและเดินตามหลังพี่ชายของเธอ

ขณะที่กำลังพิงตัวเองอยู่กับประตู ชายหนุ่มสังเกตเห็นทั้งสองมุ่งหน้าตรงไปยังที่ซึ่งซอมบี้จากมา เขาตาเหลือกและร้องตะโกนเรียกพวกเขา

“คุณทั้งสอง โปรดรอ....!”

ความคิดเห็นต่อบทความ

  • ความเห็นบน MagGang(0)

  • ความเห็นบน Facebook()

default avatar
  • sticker1
  • sticker2
  • sticker3
  • sticker4
  • sticker5
  • sticker6
  • sticker7
  • sticker8
  • sticker9
  • sticker10
  • sticker11
  • sticker12
  • sticker13
  • sticker14
  • sticker15
  • sticker16
  • sticker17
  • sticker18
  • sticker19
  • sticker20
ความเห็นล่าสุด
  •  
คัดลอก URL แล้ว

เล่ม 1 ภาคแรก มนุษย์มด ตอนที่ 10 : 3นักเดินทาง